ققنوس هزار خاکستر قلمم

دیگر باره جان می گیرد

تا دیر نشده


فکری برای خاکستر آن نگاهتان کنید

که در آتش وهم اندود وهن خود می لولد

هزاران بار اگر این قلم با تبر

خفقانتان بشکند

و گر در رویشی دوباره

تنه اش از بیخ و بن بر کند

هنوز هم

سکوتی نیست که نشکنم

واژه ای نیست که نرانم

سرودی نیست که نخوانم

سقوطی نیست

که در آن

عاقبت

بر خاکتان منشانم